Tag Archief van: hondentaal
Hondentaal herkennen!
Dat honden niet kunnen praten is natuurlijk bij iedereen bekend. Maar honden kunnen zeer goed communiceren en hebben vele manieren om dat met hun lichaam kenbaar te maken. Honden zijn meer dan alleen blij, bang of verdrietig. Zij spreken de hondentaal vloeiend en dit maken ze graag bekend bij hun baasjes!
Respect voor elkaar
We wonen steeds dichter op elkaar en mensen met honden tegenkomen wordt daardoor steeds makkelijker. Alle honden zijn anders, de een wil graag met elke hond spelen, de ander wil met rust gelaten worden of is nogal selectief in zijn gezelschap. Met hun hondentaal kunnen ze elkaar duidelijk maken of ze in zijn voor een spelletje, een beetje verlegen zijn of met rust gelaten willen worden. Een zijdelingse benadering spreekt van respect, terwijl een frontale benadering een confrontatie is. De manier waarop honden naar elkaar toe lopen en de verandering in houding en mimiek is hun manier van communiceren.
Hondentaal is lichaamstaal
Onze lichaamstaal lijkt vrij veel op die van honden. Al hebben wij geen kwispelende staartjes en hangende oortjes. Er zit dus wel wat verschil in en er ontstaat dan ook wel eens miscommunicatie. Zo wordt grommen en ontbloten van tanden vaak gezien als agressie in plaats van angst. Of wordt het tegen mensen aan springen gezien als enthousiasme in plaats van dominantie. Honden gebruiken het hele lichaam, de bek, oren, ogen, lippen, staart, houding en mimiek om te spreken. En het complete plaatje, lettend op de details, laat zien wat jouw hond je duidelijk wil maken.
Angst
Veel baasjes herkennen angst bij hun viervoeter direct. Wanneer je hond zijn staart tussen de benen, zijn oren plat naar achter en grotere pupillen heeft, zijn dit duidelijke lichamelijke tekenen van angst bij je hond. Ook het helemaal stil blijven staan is een teken van angst.
Vrolijkheid en spelen
Zo zien we onze vriend het liefst, vrolijk! Bij vrolijkheid hoort ook de zin om te spelen en positieve aandacht krijgen. Dit is meestal te herkennen door het laag in de voorpoten staan en zijn achterste omhoog houden, als een uitnodiging. Of hij duwt zijn neus tegen je aan, gaat spulletjes halen of komt bij je liggen.
Hondentaal en agressie
Agressie zien we vaak bij een samenkomst van honden. Ze gaan namelijk de verhoudingen verkennen; wie is onderdanig en wie is de baas. De oren naar voor, het maken van oogcontact en het bekende optrekken van de lip zijn de meest bekende vormen van zichtbare agressie.
Een onderdanige hond richt zich vaak minder hoog op, zakt dieper in zijn poten en wendt zijn blik af. Het op de rug gaan liggen is een duidelijke onderdanigheid, in de buurt van andere honden. Bij ons kan het zijn dat hij je uitnodigt hem te aaien of spelen.
Alertheid
De reactie van alertheid is misschien nog wel het meest herkenbaar voor ons als mensen. Het oprichten van de kop, het omhoog komen van de oren en de staart. Allemaal signalen dat je hond op zijn hoede is of iets opmerkt.
Waarom blaffen en grommen honden?
Honden die blaffen en grommen om met mensen te kunnen communiceren. Grommen komt ook voor bij wilde dieren, bijvoorbeeld bij wolven en bij vossen. Dit systeem is bedoeld om zichzelf te beschermen tegen (mogelijke) gevaren en situaties die dreigend overkomen.
Uit onderzoek is gebleken dat honden het systeem van blaffen waarschijnlijk hebben ontwikkeld om zo met de mens te kunnen communiceren. De wolf, waarvan de hond afstamt, blaft niet. Wolven huilen en grommen alleen. Uit dit onderzoek is ook gebleken dat mensen dit systeem van blaffen meestal ook begrijpen. Er zijn verschillende blaffen voor iedere soort situatie. Zo heeft de hond een blaf voor als zijn of haar baas weer thuis komt, een blaf voor als de hond aan het spelen is, als er iemand inbreekt of als hij iemand echt aanvalt.
Honden gebruiken een heel arsenaal aan geluiden die ieder zijn specifieke betekenis heeft. Als honden blaffen betekent dat meestal dat er gevaar dreigt of als waarschuwing voor indringers die hun territorium betreden.
De tamme hond blaft veel meer dan zijn voorouder, de wolf. Tijdens hun evolutie hebben ze een blafcode ontwikkeld die in meerdere soorten te onderscheiden zijn:
• Continu en snel achter elkaar en op een middelharde toon blaffen betekent indringers in het territorium van de hond.
• Als het continue blaffen minder snel achter elkaar gaat en minder hard wordt staat je hond klaar om zich te verdedigen tegen de indringers.
• Niet alle blaffen hebben een defensief karakter. Als het blaffen bijvoorbeeld langgerekt is en met langere pauses tussen elke blaf zoekt je hond gezelschap.
Het blaffen dient ook ter communicatie met het baasje. Als je thuiskomt en je hond ontvangt je met een korte en harde blaf, wil dat zeggen dat hij boos is, terwijl als hij met je wil spelen hij snel achter elkaar zal blaffen.
Hoewel je hond de voorkeur geeft aan blaffen, gebruikt hij ook andere signalen, ieder met zijn eigen betekenis. Huilen kan een antwoord op een hoge en luide toon zijn, maar zal normaal gesproken gebruikt worden als je hond lijdt of slecht op zijn gemak is. Dat is ook het geval bij het zachte gejank van puppies wanneer ze aandacht van de moeder willen. Als een volwassen hond zacht jankt betekent dat meestal pijn of angst.
Naast de blaf gebruikt een hond ook gegrom als een waarschuwingssignaal. Honden grommen zowel tegen mensen als andere dieren en is meestal een voorbode van een aanval. Echter als een hond gromt tijdens het spel betekent het dat je hond je uitdaagt om door te gaan.
We zijn FSC®-gecertificeerd (FSC® C196817).
Alleen producten die op deze website als FSC®-gecertificeerd staan vermeld, zijn gecertificeerd.
