Dat honden niet kunnen praten is natuurlijk bij iedereen bekend. Maar honden kunnen zeer goed communiceren en hebben vele manieren om dat met hun lichaam kenbaar te maken. Honden zijn meer dan alleen blij, bang of verdrietig. Zij spreken de hondentaal vloeiend en dit maken ze graag bekend bij hun baasjes!

Respect voor elkaar

We wonen steeds dichter op elkaar en mensen met honden tegenkomen wordt daardoor steeds makkelijker. Alle honden zijn anders, de een wil graag met elke hond spelen, de ander wil met rust gelaten worden of is nogal selectief in zijn gezelschap. Met hun hondentaal kunnen ze elkaar duidelijk maken of ze in zijn voor een spelletje, een beetje verlegen zijn of met rust gelaten willen worden. Een zijdelingse benadering spreekt van respect, terwijl een frontale benadering een confrontatie is. De manier waarop honden naar elkaar toe lopen en de verandering in houding en mimiek is hun manier van communiceren.

Hondentaal is lichaamstaal

Onze lichaamstaal lijkt vrij veel op die van honden. Al hebben wij geen kwispelende staartjes en hangende oortjes. Er zit dus wel wat verschil in en er ontstaat dan ook wel eens miscommunicatie. Zo wordt grommen en ontbloten van tanden vaak gezien als agressie in plaats van angst. Of wordt het tegen mensen aan springen gezien als enthousiasme in plaats van dominantie. Honden gebruiken het hele lichaam, de bek, oren, ogen, lippen, staart, houding en mimiek om te spreken. En het complete plaatje, lettend op de details, laat zien wat jouw hond je duidelijk wil maken.

Angst

Veel baasjes herkennen angst bij hun viervoeter direct. Wanneer je hond zijn staart tussen de benen, zijn oren plat naar achter en grotere pupillen heeft, zijn dit duidelijke lichamelijke tekenen van angst bij je hond. Ook het helemaal stil blijven staan is een teken van angst.

Vrolijkheid en spelen

Zo zien we onze vriend het liefst, vrolijk! Bij vrolijkheid hoort ook de zin om te spelen en positieve aandacht krijgen. Dit is meestal te herkennen door het laag in de voorpoten staan en zijn achterste omhoog houden, als een uitnodiging. Of hij duwt zijn neus tegen je aan, gaat spulletjes halen of komt bij je liggen.

Hondentaal en agressie

Agressie zien we vaak bij een samenkomst van honden. Ze gaan namelijk de verhoudingen verkennen; wie is onderdanig en wie is de baas. De oren naar voor, het maken van oogcontact en het bekende optrekken van de lip zijn de meest bekende vormen van zichtbare agressie.

Een onderdanige hond richt zich vaak minder hoog op, zakt dieper in zijn poten en wendt zijn blik af. Het op de rug gaan liggen is een duidelijke onderdanigheid, in de buurt van andere honden. Bij ons kan het zijn dat hij je uitnodigt hem te aaien of spelen.

Alertheid

De reactie van alertheid is misschien nog wel het meest herkenbaar voor ons als mensen. Het oprichten van de kop, het omhoog komen van de oren en de staart. Allemaal signalen dat je hond op zijn hoede is of iets opmerkt.